Darina Nykl

Het boek waar ik de laatste maanden druk mee bezig ben geweest, heeft vele fasen doorstaan. Een aantal jaar geleden begon ik met het idee en zijn de scenes vele malen herschreven. Vorig jaar maart was het manuscript klaar. Tot ik het herlas en dacht: nee, dit is het toch niet. Ik vroeg mijn schrijfredacteur om raad en ik nam het besluit om het manuscript totaal om te gooien. We zijn negen maanden verder en het is af. En precies zoals het naar mijn idee moet zijn.

Parijs heeft veel mooie plekken en een daarvan is de stad beleven vanaf het terras. Ik kan er zitten met een koffie, thee of een glas wijn in de middag, mensen kijken, mijmeren en het gevoel hebben dat de stad zich vanzelf aan me laat zien. Een terras in Parijs is voor mij als schrijver een perfecte plek. Er is altijd beweging: klinkende glazen, een ober die haastig langsloopt, een gesprek dat ik opvang. Het zijn die kleine momenten die me inspireren, die soms zelfs de eerste zinnen van een verhaal vormen. 

Eindelijk, het is lente! Een tijd waar ik lang naar uitgekeken heb en van droomde toen we in januari met zoveel sneeuw te maken kregen. Het start van het voorjaar voelt voor mij altijd veelbelovend. Het licht verandert (heerlijk dat het nu ’s avonds langer licht blijft!) de lucht ruikt lekkerder naar de bloemen die bloeien, en alles lijkt net iets langzamer te gaan. Ook dat laatste ervaar ik als zeer prettig.

Al langere tijd keek ik uit naar de publicatie van het boek Forever Vintage, omdat ik, door o.a. het schrijven van mijn boek waar vintage kleding een rol speelt, geinteresseerd ben geraakt in vintage mode.

Hoe de lente en bloesems de stad veranderen en waarom ze schrijvers blijven inspireren

Wanneer ik in Parijs ben, verandert mijn manier van kijken. Ik vertraag mijn ritme en ik let op de kleine dingen die misschien normaal onopgemerkt zouden blijven: een vrouw die met een boek langs de Seine loopt, een verweerde deur met wel gepoetste deurknoppen die glanzen in het ochtendlicht en je je afvraagt hoeveel verhalen er achter die deur schuilgaan, het geluid van een koffiekop dat op een marmer tafeltje wordt neergezet. Het dagelijkse leven in een grote stad.