Darina Nykl

Er is een moment in Parijs waarop de stad een transformatie doormaakt. Het is het moment waar vele naar uitkijken. De winter is voorbij en maakt plaats voor een nieuw seizoen. Het seizoen dat Parijs in fluweel roze en wit hult.  

Sommige wijken bezoek je niet die ontdek je. Le Marais in Parijs is zo’n plek voor mij. Zodra ik er ben, zakt mijn tempo vanzelf. Ik kijk omhoog, raak afgeleid door de mooie architectuur, ik blijf hangen bij etalages, sla straatjes in zonder te weten waar ze eindigen. En telkens weer voel ik hetzelfde: dit is Parijs zoals ik het wil beleven langzaam, intuïtief, zonder plan, maar vol gevoel.

Soms besef ik het me niet eens...

Stel je voor dat je wakker wordt aan de Côte d’Azur. Ik open de ramen van het appartement en dat uitkijkt over een straat vol leven: winkels die net hun deuren openen, terrasjes die wachten op de eerste gasten. De zee zie ik niet, maar het  idee dat ze dichtbij is, vult mij al met rust.  Het licht valt warm over de straatstenen, en voor een moment lijkt de tijd stil te staan. Hier kun je opstaan zonder haast, met ruimte voor stilte, en gewoon luisteren naar het zachte ritme van de dag die begint.

Het is weer tijd voor een boekupdate!. Eind oktober heb ik een paar belangrijke beslissingen genomen die mijn schrijfproces een flinke boost hebben gegeven. Dus pak een lekkere kop koffie of thee en lees mee in mijn schrijfavonturen.

Parijs heeft ontzettend veel te bieden. Denk aan kunst, cultuur, prachtige bezienswaardigheden en architectuur. Tussen al dit moois bevindt zich een verborgen schat: de overdekte passages van Parijs. Hier maak je een reis terug in de tijd van de 19e eeuw.